Natuur

1.1.1. Élodie Grégoire

Datum
: 17 november t/m 14 december 2017
Locatie
: Namen BE

Dans le cadre de 1 oeuvre, 1 artiste, 1 mois (une oeuvre d'un artiste exposée un mois) nous avons le plaisir d'accueillir Elodie Grégoire.

Élodie Grégoire voue un intérêt tout particulier à l'humain et à la nature. Lorsque le besoin d'en témoigner et d'en garder la trace s'est fait ressentir, c'est de manière assez naturelle qu'elle s'est tournée vers le medium photographique.

Fodipress Etten-Leur

Datum
: 25 en 26 november 2017
Locatie
: Etten-Leur NL

Fotoclub Fodipres uit Etten-Leur houdt haar jaarlijkse expositie.
Er worden ruim 100 foto’s getoond variërend van straatfotografie, portret, landschap en natuur.

Fotoclub Het Spoor Oostende

Datum
: 20 november t/m 22 december 2017
Locatie
: Oostende BE

12 leden stellen hun recent werk voor met o.a. natuur-, landschaps- reisfoto's.

NatuurFotografen Pajottenland

Datum
: 18 t/m 26 november 2017
Locatie
: Gooik BE

Naar jaarlijkse gewoonte treedt NFP, NatuurFotografen Pajottenland, naar buiten met een tentoonstelling die geen natuurliefhebber of fotograaf onberoerd zal laten.
Laat je meevoeren in de wondere wereld van de natuur in al zijn facetten.

Natuur en macrofotografie

Datum
: 24 t/m 26 november 2017
Locatie
: Essen-Wildert BE

Fototentoonstelling gelijktijdig met de vogeltentoonstelling van K.V.K. de Koperwiek.

Renovisie17

Datum
: 18 en 19 november 2017
Locatie
: Sint Truiden BE

Renovisie17’ is het 22ste tweejaarlijkse clubsalon van de Renovisten en is het hoogtepunt van hun werking, een totaalspektakel, dat steeds op meer dan 1.500 toeschouwers kan rekenen.
Renovisie17 heeft weer een uitstekend programma met werk van twintig Renovisten met meer dan 200 kleur- en wit-zwartfoto’s, digitale printen en unieke grootformaat foto’s. Een grote diversiteit aan beelden worden voorgesteld.

Expositie De Iris

Datum
: 16 november t/m 23 december 2017
Locatie
: Harderwijk NL

'Iris' exposeert een overzicht van vier fotoprojecten die dit jaar in de stad op verschillende locatie’s zijn gepresenteerd: 'Een andere kijk op Harderwijk', 'Portretten van Irissen', 'Macrofoto’s in de natuurtuin' en 'Met het oog op ouderen'.

In de Catharinakapel is ter afsluiting van het jubileumjaar een selectie van al het werk te zien.

Préserver les mangroves

Datum
: 3 november t/m 7 december 2017
Locatie
: Gembloux BE

A travers différentes captures de différents moments, nous vous proposons de voyager dans le Delta du Saloum au Sénégal et plus précisément dans la Réserve de Biosphère.
L'objectif ? Découvrir comment la préservation et la restauration des mangroves peut être une solution qui paie.

Painting Oceans, Heist

Datum
: 10 november t/m 5 december 2017
Locatie
: Heist-op-den-Berg BE

Dirk Roseport’s beelden refereren op een hedendaagse manier aan een romantische traditie binnen de schilderkunst: de kunstenaar-fotograaf keert de rug naar de woelige context van deze 21ste eeuw. Hij trekt zich terug in de uitgestrektheid van de natuur en neemt afstand van de tijd, kijkt met bewondering naar het desolate en onmeetbare van anonieme oceanen.

Xàbia W34.0015, Antwerpen

Datum
: 6 november t/m 1 december 2017
Locatie
: Antwerpen BE

(…) plots vroeg hij me het land dat hij bezat in kaart te brengen. Ik was nieuwsgierig, had geen andere verbintenissen en dus accepteerde ik de opdracht. Drie dagen wandelde ik tot het uiterste punt van het land en bij elke stap vroeg ik me steeds meer af waarom hij me had ingehuurd.
(…)
Verontwaardigd overhandigde ik hem de kaart, die hij aannam en opzij legde zonder ze een blik te gunnen.

Smaland

Datum
: 1 november 2017 t/m 25 februari 2018
Locatie
: Almen NL

Omdat galerie de Blauwe Deur grenst aan de fotostudio van Geert de Groot is het eigenlijk niet meer dan logisch dat de focus meer op fotografie-tentoonstellingen gaat liggen. Te beginnen met ‘Smaland’, natuurfotografie uit Zweden van Geert de Groot.

Scharpoordgalerij

Datum
: 3 t/m 26 november 2017
Locatie
: Knokke-Heist BE

Al van kinds af aan was ik tevreden als ik kon actief buiten bezig zijn. Sinds 2012 begon ik de natuur te fotograferen. Fotografie is ondertussen m'n beroep geworden. Naast de natuur fotografeer ik ook mensen en evenementen. Mijn natuurfotografie gaat van intieme macro's tot uitgestrekte panorama's in de wildernis.

Brent Stirton Wildlife Photographer of the Year 2017

18-10-2017

Vandaag werd bekend gemaakt dat de fotojournalist Brent Stirton de titel van Wildlife Photograher of the Year 2017 werd toegekend. Hij kreeg deze voor zijn schokkende foto van een neushoorn die van zijn hoorn was beroofd door stropers. Er bestaat een illegale handel in de hoorn van de neushoorn, verpulverd wordt hieraan onder andere een potentie verhogende werking toegeschreven alsmede nog enkele andere onbewezen nekszwetserige eigenschappen. Voor de stroper betekent dit dik geldverdienen, voor het dier betekent dit uitsterven.

Wildlife Photographer of the Year

Datum
: 23 oktober t/m 14 december 2017
Locatie
: Londen GB

Wildlife Photographer of the Year calls on photographers worldwide to put nature in the frame. Whether you're young, old, professional or amateur, we'd like to see work that raises awareness of the beauty and fragility of the natural world.

La faune de nos forêts

Datum
: 2 oktober t/m 20 november 2017
Locatie
: Habay (Rulles) BE

A partir de cette exposition réalisée par André Wuidar et la participation d'André Willame, deux passionnés de la photographie et de la nature, nous irons à la découverte de la faune présente dans nos forêts sous des images en grands formats.

Natuurgroep Afdeling 12

Datum
: 3 oktober t/m 23 december 2017
Locatie
: Rotterdam NL

De Natuurgroep is opgericht in 1991 en bestaat uit ong. 10 leden, afkomstig van fotoclubs die aangesloten zijn bij Afdeling 12 van de Fotobond. Zij fotograferen de diverse onderwerpen die de natuur te bieden heeft zoals landschap, dieren, macro-opnamen en abstracties. Cultuurlandschappen en menselijke invloeden worden zoveel mogelijk vermeden. Sommige leden vinden hun onderwerpen dicht bij huis, anderen maken verre reizen om meer exotische dieren en landschappen te kunnen fotograferen.

Mystic Lights

Datum
: 4 oktober t/m 6 december 2017
Locatie
: Moergestel NL

Wanneer je de expositie Mystic Lights bekijkt, is misschien wel het meest verrassend dat mossen als een rode draad in alle beelden terugkomen. De foto’s zijn gemaakt in natuurgebieden in Noord-Brabant. De ware grootte van de beelden is ongeveer 6x4 cm.

Mystic Lights ontvouwt een wereld die voor ons niet direct waarneembaar is. In deze wereld, waar het kleine de schoonheid van het grootse mag raken, spelen mossen de rol van natuurlijke figuranten.

Colors from the blue

Datum
: 23 september t/m 10 december 2017
Locatie
: Luik BE

Nuno Vasco Rodrigues est conservateur-assistant à l'Oceanário de Lisbonne et chercheur en sciences marines et environnementales. Il est également l'auteur de deux livres sur la faune marine du Portugal. Passionné par la mer depuis son enfance, il totalise plus de 1000 plongées à travers le monde et probablement autant de photos des créatures peuplant les océans. Ses photos ont été reproduites dans des expositions, des magazines et des livres et vous pouvez les découvrir pour la première fois en Belgique, à l'Aquarium-Muséum de Liège.

Natuurpunt fotowedstrijd 2016

Datum
: 12 september t/m 5 december 2017
Locatie
: Eeklo BE

Fascinerend. Betoverend. Verrassend. De natuur zit vol prachtige beelden.
Met de fotowedstrijd wil Natuurpunt de schoonheid en kwetsbaarheid van natuur en landschap laten zien. Mooie, emotionele beelden van de natuur zorgen ervoor dat mensen nog meer van de natuur gaan houden. En waar je van houdt, dat wil je beschermen. Zo bouwen we aan meer draagvlak voor natuurbehoud.

Les Saisons de la Photo

Datum
: 31 maart 2017 t/m 1 maart 2018
Locatie
: Saint-Hubert BE

Plus de 460 photos nature exposées en plein air pendant 1 an !

A travers les 9 communes de la Grande Forêt de Saint-Hubert, découvrez des expositions photos réparties sur 28 sites exceptionnels.

Les Saisons de la Photo

Datum
: 31 maart 2017 t/m 1 maart 2018
Locatie
: Saint-Hubert BE

Professional Imaging 2017, achteraf beschouwd

Als er iets deprimerend is dan is het een crisis. Vooral wanneer mensen elkaar gaan vertellen dat er een crisis is. De bestedingen lopen terug, normale vervangingen worden uitgesteld en ook bij de fotograaf loopt het wat minder storm. De fotojournalist zag zich geconfronteerd met dalende inkomsten door fusies en uitgevers die hun afnemers afknepen met lage tarieven, ingegeven door hun overvolle luiers (een echte uitgever doet het namelijk niet in zijn broek). Volle luiers veroorzaakt door de angst voor het “weet-je-wel-dat-het-crisis-is” spook.

Natuurlijk is het ook te danken aan de teruggang van de oplagen, de drukkerijen sluiten ook de een na de ander. Maar of die paar tientjes nu een groot blad kunnen redden..? De reden zou kunnen zijn dat uitgevers proppen A4 tussen de oren hebben en zelfs nog proberen om nieuwe bladen van de grond te trekken. Dat zou de reden zijn dat auteurs ‘niet betaald hoeven te worden’. Auteurs die je inhoud leveren, vaklieden waar je trots op zou moeten zijn.

En zo langzamerhand kwam dan het machtige raderwerk dat economie heet weliswaar niet tot stilstand, maar de raderen draaiden aanmerkelijk minder snel.

In die zin mag het uitzonderlijk  heten dat de bezoekersaantallen constant zijn gebleven. Vanaf de beurs in 2014, het eerste jaar in De Loods in Nijkerk, werden er jaar op jaar rond de 9.000 bezoekers geteld. Het aantal exposanten nam in deze periode zelfs toe. Het is zeer zeker aan de kwaliteit van het gebodene op Professional Imaging te danken dat dit jaar zelfs 9.689 bezoekers werden geteld tegen 8.912 vorig (crisis) jaar.

De sprekers op Professional Imaging 2017

Dirk Bogaerts

Op weg naar Rahier, diep in de Ardennen. Zwart asfalt slingert tussen wit besneeuwde bermen. Een achtergelaten Duitse tank uit de Tweede Wereldoorlog prijkt op een pleintje. Een Amerikaanse barak in camouflagekleuren doet dienst als museum van de Battle of the Bulge, het laatste Duitse offensief aan het Westelijk front. Ik rijd over de brug die de Amerikanen wilden opblazen om de Duitsers te stoppen, maar ze deden het niet omdat ze in de war gebracht waren door Engels sprekende infiltranten in hun eigen troepen. Nu staat het bruggetje er nog, onbewust van de historische rol die het (niet) gespeeld heeft. Smeltwater spettert uitgelaten tegen de pijlers. Wat eens het decor vormde voor een bloedige veldslag, is vandaag een bucolisch landschap. Hier heerst alleen de vrede. Sinds de afrit van de autostrade, zo'n vijfentwintig kilometer geleden, hebben twee auto's mijn pad gekruist. Mijn eindbestemming ligt in Rahier, een deelgemeente van Stoumont. Geen enkele weg die hier doorloopt, brengt je naar ergens anders. Een kerktorentje priemt uit het dal. Enkele huizen in donkere natuursteen vleien er zich omheen.

Ingesneeuwd

Hier ontmoet ik Dirk Bogaerts (1971). Knerpende kiezels onder mijn banden kondigen mij aan. Na een rit van twee en een half uur parkeer ik mijn wagen naast twee vier maal viers. 'Die heb je hier wel nodig,' zal Dirk later toelichten. 'Het is niet uitzonderlijk dat je hier in de winter ingesneeuwd raakt. In tegenstelling tot Vlaanderen zorgt dat hier niet voor het stilvallen van het leven. Men is er op voorbereid. Alles gaat gewoon door. Met een rustgevende glimlach.'

Altijd vakantie. Dat gevoel krijg ik wanneer ik, dampende kop koffie in de hand, van aan de keukentafel over de eindeloze vallei droom. 'Altijd vakantie, maar nooit thuis,' lacht Dirk's echtgenote Tina. 'De voorbije maand is hij vier dagen hier geweest.'

Koen De Langhe

Over heuvels en dalen gaat ons leven; soms hebben we het gevoel dat we de top bereiken, om ons vervolgens wanhopig af te vragen hoe het nu toch verder moet. Ervaring met tegenslag krijgt de ene klein en brengt de andere het vermogen om te relativeren. Een hoogtepunt maakt ons niet langer euforisch, want we weten dat na de beklimming de afdaling volgt. De sombere gedachten die een dieptepunt ons brengt, waaien vanzelf weer weg als een wolk die de zon slechts tijdelijk bedekt. Deze wijsheid leidt tot een gematigde houding van geluk, het geluk dat ook natuurfotograaf Koen De Langhe uitstraalt. Zijn foto's maken ons goed gezind. Ze zijn een tegengif voor de overdosis pessimisme die we dagelijks via alle media over ons krijgen.

De weg leidt me over heuvels en dalen naar Koen’s deels gerenoveerde boerderij in het Hagelandse Holsbeek. De Duitse herder Lucca bewaakt haar territorium. Ze verwelkomt me met luid geblaf en een uitgebreide snuffel. Ik mag binnen, of ook naar buiten, waar ze een grote stok zoekt om samen mee te spelen. Koen nodigt me uit met koffie en kersentaart op het terras in zijn gulle tuin vol wilde bloemen. Enthousiast vertelt hij over zijn passie voor de fotografie.

Machiel de Vos

“Vijfentwintig jaar actief geweest als freelance natuurfotograaf, naast mijn baan. Nooit een stockbureau nodig gehad, ik had altijd voldoende werk”, zegt Machiel de Vos met enige voldoening als ik vraag naar zijn eventuele betrokkenheid bij het teloorgaan van het eens grootste natuurstockbureau van ons land. Hij maakte ruim 60 reizen wereldwijd, vaak met zijn vrouw Klaske. Zijn foto’s en reisreportages kwamen in boeken, tijdschriften (o.a. Grasduinen) en kalenders. Langzamerhand doet hij het qua reizen wat rustiger aan, maar een nieuw boek is net uit.

Project

Kort na zijn pensionering zocht Machiel de Vos een nieuw doel als fotograaf. Hij was tot dan projectleider bij een landelijk werkend ingenieursbureau en zijn half april j.l. verschenen fotoboek ‘Havelterzand’ heeft hij ook als project aangepakt. Een flink project, omdat concept, fotografie, vormgeving en eindredactie van hem zijn, en hij het bovendien zelf heeft uitgegeven.

Martin Stevens

De wolverlei is een plant met geneeskrachtige eigenschappen. Deze wordt ook wel arnica genoemd, of valkruid, vanwege de genezende werking bij spierletsel en kneuzingen, bloeduitstortingen en stootwonden. Dit veelzijdige plantje komt voor in de Alpen en mondjesmaat in Nederland. Het is een beschermde plantensoort. Verguisd door de Stichting Scepsis, op handen gedragen door verstandige artsen, homeopaten en natuurartsen.

Gezamenlijk verleden

Op een mooie dag reis ik af naar Kortenhoef. Een hoekhuis dat onherkenbaar is als rijtjeshuis in een nieuwbouwwijk. Met een wilde tuin die zich om het huis slingert met een onregelmatige maar fraai aangelegde klinkerbestrating, een klein stukje natuur. Even later wordt er opengedaan, tijdens het koffiezetten is er een kleine rondleiding en dan zit ik samen met Martin Stevens, die ik ken uit twee van de Linkedin-groepen waarin hij actief is als groepseigenaar, in de ruime woonkamer en ontdekken een stuk gezamenlijk verleden. Wij blijken beide lid te zijn geweest van de Nederlandse Jeugdbond voor Natuurstudie (NJN), in dezelfde tijd maar bij twee aangrenzende afdelingen. En zo zitten wij al heel gauw in een stevig gesprek over ecologie.

Geertrui van Herwijnen

Hoe klein kan de wereld zijn, hoe werkt toeval? In het Amsterdamse fotografencafé, waar zo’n 80 vakgenoten en andere betrokkenen het feestje vieren van onze 150e bijeenkomst, beland ik toevallig op de enige vrije kruk. Naast een oude kennis, in druk gesprek met een mij onbekende vrouw. Blijken beiden uit het kunstenaarsdorp Bergen te komen, waar ook ik mijn jeugd heb doorgebracht, zij het een paar jaar eerder. Dáár hebben we elkaar nooit getroffen, het leeftijdverschil was net te groot en ik verliet het dorp op mijn 19e. Haar achternaam klonk direct bekend en maakte me duidelijk dat we op pakweg 200 meter van elkaar hadden gewoond, dat ik op school had gezeten met haar oudere zuster en ik herinnerde me haar ouders. En alle drie, zij het heel verschillend, waren we in de fotografie verzeild geraakt.

Geertrui van Herwijnen groeide op in een grote kunstenaarsfamilie. Vader Jan van Herwijnen (1889-1965) was een markante schilder en tekenaar (stillevens, bloemstukken, houtskool tekeningen van krankzinnigen bijvoorbeeld), die aanleunde tegen de ‘Bergense School’. Als kind op de basisschool bekeek ze al kunstboeken met haar vader, en bedacht ze dat ze ‘iets met fotografie’ wilde, maar het kwam er niet van. Eenmaal volwassen ging ze andere creatieve richtingen uit.

Fotofestival Knokke-Heist 2013

Wie nog een kijkje wil nemen op het Internationaal Fotofestival Knokke-Heist moet snel zijn. Tot 9 juni zijn er vijf tentoonstellingen te zien van zeer uiteenlopend karakter - van harde nieuwsfotografie tot werk van beeldend kunstenaars die fotografie als medium gebruiken.

Eerste fotofestival

Wanneer had Nederland zijn eerste fotofestival? In elk geval nog niet, vermoed ik, toen de Belgische badplaats Knokke de eerste stappen zette op dat terrein. Goed, het begon in 1979 allemaal tamelijk simpel met de tentoonstelling 'Humorfoto' waar foto’s te zien waren van een wedstrijd rond het thema ‘humor’, maar in de loop der jaren werd het een volwassen festival waar je ook werk kon zien van beroemdheden als Helmut Newton en Leni Riefenstahl.

Fotografie langs de Amsterdamse grachten

Een langzame schemering daalt neer over de stad. De auto’s op de gracht hebben al hun te felle koplampen aan, maar ik fiets nog zonder licht. Het is nog láng geen avond, en als je langs de bomen omhoog kijkt zie je dat het niet eens echt donker is; ook de straatlantaarns branden nog niet. Met mijn kleine cameraatje kan ik zonder probleem en hinderlijke flits een foto maken.
Maar ik fiéts al door een foto, realiseer ik me, hier op de Amsterdamse Prinsengracht, die velen alleen van foto’s kennen. Of van een schilderij. Al die van elkaar verschillende grachtenhuizen, auto’s geparkeerd langs het water, de zachte bogen van een door lampjes verlichte brug. Aan de overkant is een heel stuk gracht leeg en kaal – alle bomen daar zijn verhuisd. Er wordt aan de kaden en het wegdek gewerkt, en als ik de grote graafmachine wegdenk, herken ik de gracht zoals je die op een zeventiende-eeuws schilderij ziet, een lege kade, geen hoge bomen of woonboten, en vooral: geen auto’s.

Dit jaar wordt er veel gevierd in Amsterdam: na tien jaar gaat het Rijksmuseum weer open, het Concertgebouw staat er al honderdvijfentwintig jaar, en vierhonderd jaar geleden werd met de bouw van de grachtengordel begonnen. En ik fiets fluitend langs die grachten, als ik kon fluiten tenminste. Meer dromend eigenlijk, half neuriënd slinger ik om auto’s en toeristen heen, en denk aan vroegere avondwandelingen met mijn grootvader die, stevig voortstappend, de handen op de rug, ons eindeloos verhalen vertelde over al die verschillende soorten gevels, en de geschiedenis van de grachtenhuizen.
Het mooie is dat er nu zo veel panden als museum zijn te bezoeken, en, nog mooier, dat er op de Keizersgracht op loopafstand van elkaar zelfs twee serieuze fotografie-musea in prachtige panden huizen. Soms geniet ik er meer van interieur en grachtentuin dan van het daar geëxposeerde, maar dat is een geheim.